زندگی نامه آیت اللّه سید محمّد تقی طباطبایی

زندگی نامه آیت اللّه سید محمّد تقی طباطبایی

آیت الله سید محمد تقی حسینی طباطبایی مرد مبارز سیستان شاگرد مرحوم فقیه شیرازی بود .

تولد در خانواده ای انقلابی


سید محمد تقی طباطبایی در یکی از روزهای زیبای سال ۱۳۰۷ در یک خانواده محروم کشاورز روستای چلنگ از توابع شهرستان هامون سیستان در خانواده ای روحانی و متدین دیده به جهان گشود.

پدر بزرگش سید حسن از روحانیون مبارز شهر بود که به علت سخنرانی های کوبنده بر علیه رضاخان به بیرجند تبعید شد و پدرش نیز مردی  پرهیزگار و از معتمدان سیستان بود که سیدالشهدای سیستان خوی مبارزه طلبی و حق خواهی را از سوی آنان به بهترین شکل به ارث برد.

وی از همان دوران نوجوانی به مطالعه کتب اسلامی و نهج البلاغه علاقه وافری داشت و در سن ۱۶ سالگی دوره صرف و نحو و معانی بیان را در حوزه علمیه شهر زابل آموخت.

در سال ۱۳۲۵ هجری شمسی به شهر مقدس مشهد و در مدرسه بالاسر که مملو از فضای روحانی بود، مشغول ادامه تحصیل شد و مدتی را در مدرسه نواب آن شهر برای تحصیل معارف اسلامی گذراند.

وی در شهر مشهد با بهره گیری از محضر اساتیدی چون مرحوم آیت الله ادیب نیشابوری، حاج میرزا احمد مدرسی، شیخ کاظم دامغانی، شیخ هاشم قزوینی، میرزا جواد آقا تهرانی و آیت الله العظمی میلانی دروس اصول، فلسفه، احکام و فقه را آموخت.

شهید طباطبایی در سال ۱۳۴۰ قصد اقامت در تهران را داشت که با درخواست مردم زابل، برحسب وظیفه شرعی در سیستان و بلوچستان ماند.

وی در سال ۱۳۴۲ نمایندگی دفتر آیت الله العظمی حکیم را در زابل برعهده گرفت و بنا به دستور این مرجع عالیقدر، یک باب مسجد، کتابخانه و مدرسه به نام وی در این شهر بنا کرد.

پس از رحلت آیت الله حکیم، شهید طباطبایی به ندای حضرت امام خمینی (ره) لبیک گفت و با آغاز نهضت اسلامی ۱۵ خرداد، وی پرچم انقلاب اسلامی را به رهبری مرجع عالیقدر جهان تشیع در شهر زابل و استان سیستان و بلوچستان برافراشت.

نمونه ای از خصوصیات اخلاقی ایشان

ایشان از دورانی که در زندان بودند به عنوان یک کلاس درس یاد می کردند و یکی از درس های که زندان داشت کنترل خشم بود و در آن لحظه شروع به قدم زدن وگفتن ذکر و استغفار می کردند.

شهادت

سرانجام پس از عمری مبارزه در راه احیای حق و مبارزه شهید طباطبایی در سن ۵۳ سالگی در برابر منافقان و زورگویان روز هفتم تیرماه سال ۱۳۶۰ به همراه ۷۱ کبوتر خونین بال دیگر در حادثه انفجار حزب جمهوری عاشقانه به سوی معبود ازلی پر گشود و  پیکر پاکش را در زادگاهش زابل به خاک سپردند.