پرندگان

پرندگان:

 

پَرَنده به جانورانی که بدنی پوشيده از پر دارند و خونگرم  می باشند  گفته می‌شود. بیشتر پرندگان توانایی پرواز دارند.در رده‌بندی جانوران، پرندگان از مهره‌داران به‌شمار می‌روند.

 

حدود 8500 گونه یا نوع مختلف پرنده وجود دارد . این جانوران پرجمعیت ترین مهره داران روی زمین هستند. پرندگان اندازه های متفاوتی دارند؛ از مرغ زرین پر بسیار کوچک که 5/5 سانتی متر دارد گرفته تا شتر مرغ که بلندی آن گاه به بیش از 2 متر میرسد. این جانوران را در همه ی زیستگاهها و قاره ها می توان یافت. اما وجه مشترک آنها خونگرم بودنشان است. به این معنی که می توانند دمای بدن خود را تا 40 درجه سانتیگراد گرم ثابت نگه دارند. پرها پوشش اصلی بدن را تشکیل می دهند. و ساق ها و پنجه ها از پولک پوشیده شده است. پرها حرارت را حفظ  و سطح وسیعی ایجاد می کنند که برای پرواز ضروری است. پرندگان دندان ندارند. اما منقارهای سبکی از جنس شاخ دارند که آرواره ها را می پوشانند.

 

پرواز:

شکل دوکی پرنده کمک میکند تا جانور بتواند حین پرواز، به وسیله بالهایش که همچون ملخ هواپیما عمل می کنند، به آسانی هوا را بشکافد. نیرویی که بالها را به حرکت در می آورد از ماهیچه های بزرگی نشات می گیرد که روی سینه در دو طرف استخوان های سینه قرار دارند. این ماهیچه ها به وسیله زردپی هایشان به استخوانهای بال متصل می شوند. در بالها نیز ماهیچه کوچکی وجود دارد که سبک است و به راحتی تکان می خورد. قسمت داخلی بال، پرنده را هنگام حرکت به سوی جلو همچنان بالا نگه می دارد و عمل آن بیشتر  به کار بال در هواپیما می ماند. بخش خارجی بال با شاهپرهای نخستین بلندش پرنده را به جلو می راند. و شاه پرهای نخستین طوری خم می شوند که جانور بتواند به هنگام اوج گرفتن یا پایین آمدن، حرکت را به جلو حفظ می کند. وقتی که پرنده پایین می آید پرها در مقابل هوا پهن می شوند و سطحی را تشکیل می دهند که هوا نتواند از آن عبور کند.اما به هنگام اوج گرفتن طوری خم می شوند که هوا بتواند از میان آنها عبور کند. جریان پرواز و شکل های بال به نیاز پرندگان و محلی بستگی دارد که در آن زندگی می کنند.

 

تخم ها:

همه پرندگان تخم می گذارند. بیشتر آنها برای خارج شدن جوجه روی تخم می نشینند. پوسته محکم ان از رویان محافظت می کند، و زرده مواد غذایی لازم را برای رشد تامین می کند. پرندگان کوچک تعداد زیادی تخم می گذارند، در حالیکه پرندگان بزرگتر فقط معدودی تخم می گذارند.

مغز:

بیشتر پرندگان با اینکه معدودی رفتار هوشمندانه بروز می دهند، اما مغز بزرگ انها پیامها را از اندام های حسی می گیرد و کارهای پیچیده را کنترل می کند.

پرها:

پرها بسیار سبک هستند وشکل و اندازه بسیار متنوع است. سطح صاف و بزرگ انها پرواز را امکان پذیر می کند.

معمولا سه نوع پردربدن پرندگان قابل تشخیص است:

پرهای بزرگ یا شاهپرها: این پرها ازخارج بدن پرنده را پوشانیده اند ودرزیرآنها  معمولا  پرهای دیگری قرار گرفته است . پرهای بال و دم  جز و این  دسته بشمار می روند .تعداد پرهای بزرگ کم وبسته به نژاد وجنس وگونه تفوت می کند.پرهای بزرگ دارای یک شاخه اصلی می باشد که در قسمت پایین توخالی ودرقسمت بالا توپراست .قسمت توخالی آن کالاموس نام  دارد  و  قسمت  توپر آن راشیس نامیده می شود.قسمت توپر از دو طرف دارای شاخه های فرعی است  که به آنها ریش می گویند از هریک از این ریش ها شاخه های فرعی دیگری  به موازات  هم  از دو طرف جدا شده  که به هر یک از آنها ریشک گویند . شاخه های  فرعی در قسمت  انتهایی خود دارای انشعابات کوچکتری می باشند..

 

پرهای کوچک یا پوش پر: این پرها معمولا تمام بدن را فرا می گیردو اغلب  پرهای  بزرگ دربعضی قسمتها روی آنها را می پوشاند (مانند بالها) وظیفه این پرها حفظ و پوشش بدن است و تعداد آنها فوق العاده زیادتر ازپرهای بزرگ است.

 

پرهای سوزنی شکل:این پرها درزیرپرهای  کوچکتر قرار گرفته  وداخل فولیکول کوچکی در لایه اپیدرم پوست بدن فرو رفته است.

 

 


رشته ی پی:

 رشته پی محل  انتقال پیام ها بین مغز و بقیه بدن است و برای پرواز و کارهای پیچیده دیگر ضرورت دارد.

استخوان بندی: استخوان بدنی پرنده بسیار سبک است. بسیاری از استخوان ها فضاهایی پر از هوا دارند

اندازه پرندگان:

بزرگترین پرندگان زنده شتر مرغ آفریقایست که بلندی آن هنگام ایستادن 210 سانتی متر و وزنش 136 کیلو گرم یا بیشتر است و در کر کس های بزرگ آمریکااصله دو نوک بال یا بازه متجاوز از 3 متر است ، کوچکترین  پرنده مرغ زرین پریا مگس خوارکوباست یا پرنده مگسی  که  درازایش 56 میلیمتر ووزنش درحدود 3 گرم است، اندازه هیچیک ازپرندگان زنده و سنگواره به بزرگترین ماهی ها یا پستانداران نمی رسد.